พระเยซูผู้แสนดี

เมื่อฉันรู้สึกเดียวดาย

"เราจะไม่ละทิ้งท่านทั้งหลายไว้ให้เปล่าเปลี่ยว เราจะมาหาท่าน" (ยน 14:18)

• ฉันรู้สึกเดียวดาย - เดียวดายสุดประมาณ

ฉันยินดีถ้าได้หนีไปจากสิ่งนี้

สิ่งที่อ้างว่าอันแสนเจ็บปวด

ความปราถนาที่ปวดร้าวนี้

ก็ยื่นมือไปแตะต้องใครสักคน

และได้รับการสัมผัสตอบ

• ฉันรู้ว่า

ฉันต้องเผชิญกับสิ่งต่างๆเหล่านี้

ไม่มีใครจะเติมถ้วยของฉันให้เต็มปรี่

แต่ฉันก็เจ็บปวด บางเวลามันตื่นตระหนกจริงๆ

• มีบางวันเมื่อฉันรู้สึกเดียวดายสุดประมาณ

และยิ่งเป็นเวลาค่ำคืนแล้วฉันยิ่งกลัวใหญ่

ฉันจึงต้องหันเหไปพึ่งการงาน การรื่นเริง พึ่งเสียง

ฉันหาที่พึ่ง ฉันพยายามให้มาสนใฉัน

ฉันบังคับตัวเองให้ยิ้มออกมา -

แต่ความเจ็บปวดก็ยังคงอยู่

เวลาที่ว่างเปล่าดำเนินไปเรื่อย ๆ

• หัวใจฉันกระหาย

ฉันรู้สึกเหมือนที่ดินรกร้างว่างเปล่า

ไม่ให้อะไรเลย ไม่ได้อะไรมาเลย

หมายความว่าไม่มีอะไรที่จะให้ใคร

โปรดช่วยให้ฉันผ่านทะเลทรายไป

เพราะฉันไม่เห็นหนทาง

ฉันพาตัวเองไปตามทางที่มีแต่ถาพหลอกหลอน

และรู้สึกว่าตัวเรานี้ถูกหลอกอยู่ตลอดเวลา

ถึงกระนั้นฉันก็พบตัวเองวิ่งไปหาที่มีน้ำและ

ต้นไม้ที่หลอกหลอน

• โปรดช่วยฉันให้มองตัวเอง

ชี้ให้ฉันรู้ว่าฉันต้องการอะไร และหามันมาได้อย่างไร

ชี้ให้ฉันเห็นว่าพระองค์ซ่อนมันไว้ตรงไหนและ

กำลังคอยฉันอยู่

• ฉันจะได้ไม่หลงไปไกล หิวโหยและกระหาย

ขณะที่พระองค์ประทานอาหารอย่างดีให้ฉันและ

ทรงให้น้ำฉันดื่มมากมาย

พระองค์ทรงทำให้ฉันยิ่งใหญ่ -

ยิ่งใหญ่เกินไปในโลกนี้

ลึกเหลือเกินที่จะนำเอาของเล็กๆน้อยๆมาใส่ให้เต็ม

ทรงเติมหัวใจฉันให้เต็มเพราะพระองค์เท่านนั้นที่ทรงทำได้

ทรงกล่าวกับหัวใจฉันด้วยคำพูด

พระองค์เท่านั้นที่ทรงกล่าวได้

• ฉันเฝ้ารอคอยต่อพระพักตร์พระองค์ด้วยความเงียบสงบ

นี่คือภาชนะเล็กๆของฉัน บู้บี้ และว่างเปล่าว

ทรงเติมให้เต็มเพราะพระองค์เท่านั้นที่ทรงทำได้!

เติมจนล้น!